Γεωργία Μπράλιου, Επίκουρος Καθηγητής
Γνωστικό ΑντικείμενοΜοριακή Βιολογία και Γενετική Επιδημιολογία
Ερευνητικά ΕνδιαφέρονταMεταγραφική ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, μεταγραφικοί παράγοντες όπως υποδοχείς πυρηνικών ορμονών, παράγοντας που επάγεται από την υποξία (Hypoxia inducible factor, HIF), συμβολή των γενετικών πολυμορφισμών στην αιτιολογία πολυπαραγοντικών ανθρώπινων ασθενειών, Μελέτες γενετικής συσχέτισης SNPs με ασθένειες, μετα-ανάλυση μελετών γενετικής συσχέτισης, GWAS, microarrays και RNAseq.
Τηλέφωνο+30 22310 66736
E-mailgbraliou@dib.uth.gr
Ώρες επικοινωνίας με φοιτητέςΔευτέρα, Τετάρτη, Πέμπτη 10.00-14.00
Βιογραφικό

Η Γεωργία Μπράλιου έλαβε πτυχίο Χημείας από το Πανεπιστημίου Αθηνών το 1990. Το 1995 έλαβε υποτροφία για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στα Ευρωπαϊκά Εργαστήρια Μοριακής Βιολογίας (EMBL) στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας. Το 1996 μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο Nijmegen της Ολλανδίας, ακολουθώντας τον επιβλέποντα καθηγητή Henk Stunnenberg και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στον τομέα της Μοριακής Βιολογίας / Βιοχημείας τον Ιανουάριο του 2001. Από το 2002 διδάσκει «Μοριακή Βάση Γενετικών Νόσων», «Γενετική Πληθυσμού», «Γενετική Επιδημιολογία», «Βιολογία», «Βιοχημεία» και «Κλινική Βιοχημεία» «Μοριακή Βιολογία και Γενετική» σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο στα Τμήματα «Βιοχημείας & Βιοτεχνολογίας», «Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο ΤΕΙ Λάρισας. Από το 2018  είναι  Επίκουρος Καθηγήτρια στο Τμήμα Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με γνωστικό αντικείμενο «Μοριακή Βιολογία και Γενετική Επιδημιολογία». Η έρευνα της Γ.  Μπράλιου επικεντρώνεται σε δύο κύριες κατευθύνσεις. Στην πρώτη, που καλύπτει κυρίως τη Μοριακή Βιολογία και τη Βιοχημεία, τον ενδιαφέρον της εστιάζεται  στη μεταγραφική ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης από μόρια που ασκούν τη δράση τους στον πυρήνα όπως υποδοχείς πυρηνικών ορμονών, τον παράγοντα που επάγεται από την υποξία ή άλλους παράγοντες και συν-παράγοντες μεταγραφής. Στο δεύτερο πεδίο, το οποίο καλύπτει κυρίως τον τομέα της Γενετικής Επιδημιολογίας, το ενδιαφέρον της είναι στην συμβολή των γενετικών πολυμορφισμών στην αιτιολογία των πολυπαραγοντικών ανθρώπινων ασθενειών. Με μελέτες ασθενών-μαρτύρων, που εφαρμόζονται σε μελέτες γενετικής συσχέτισης, διερευνά SNPs που εμπλέκονται στην αιτιολογία των ασθενειών. Στην ίδια κατεύθυνση, χρησιμοποιεί επίσης μετα-ανάλυση μελετών γενετικής συσχέτισης και GWAS σε μια προσπάθεια ανίχνευσης ασθενών συσχετίσεων γονότυπων με ασθένειες που οι περισσότερες μελέτες ασθενών-μαρτύρων δεν έχουν τη δύναμη να ανιχνεύσουν. Μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει 11 άρθρα σε διεθνή περιοδικά με κριτές, 46 περιλήψεις σε βιβλία πρακτικών συνεδρίων, είναι κάτοχος 1 διπλώματος ευρεσιτεχνίας, έχει συγγράψει 3 εργαστηριακά βιβλία, και έχει εποπτεύσει διπλωματικές εργασίες 24 φοιτητών.

Eκτενές Βιογραφικό Σημείωμα

Φ.Ε.Κ. Διορισμού

Μαθήματα
Βιολογία Ι (2ΚΒ05), Βιοχημεία και Φυσιολογία (1ΚΒ06), Γενετική Επιδημιολογία (7ΕΒ09), Ειδικά Θέματα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής (8ΕΒ09)
Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
  • Dimou NL, Pantavou KG, Braliou GG, Bagos PG. ‘Multivariate Methods for Meta-analysis of Genetic Association Studies’. Methods Mol Biol. 2018, 1793:157-182. doi: 10.1007/978-1-4939-7868-7_11.
  • Braliou GG, Pantavou KG, Kontou PI, Bagos PG. ‘Polymorphisms of the CD24 Gene Are Associated with Risk of Multiple Sclerosis: A Meta-Analysis’. International Journal of Molecular Sciences, 2015, 16, 12368-81.
  • Braliou GG, Grigoriadou AM, Kontou PI, Bagos PG. ‘The role of genetic polymorphisms of the Renin-Angiotensin System in renal diseases: A meta-analysis’. Computational & Structural Biotechnology Journal, 2014, 10, 1-7.
  • Braliou G.G., Verga Falzacappa M.V., Chachami, G., Casanovas G., Muckenthaler M. U., and Simos, G. ‘2-oxoglutarate-dependent oxygenases control hepcidin gene expression’. Journal of Hepatology 2008, 48, 801-10.
  • Braliou G.G.*, Venieris, Ε.*, Kalousi, A., and Simos, G. ‘Reconstitution of human Hypoxia Inducible Factor (HIF-1) in yeast cells: a simple in vivo system to identify and characterize HIF-1α effectors’. Biochemical and Biophysical Research Communications, 2006, 346, 1289-1296. (*: equal contribution).